عطر عاشقي در كوچه باغ انتظار

مستان همه افتاده و ساقی نمانده یک گل برای باغبان باقی نمانده صحرا همه گلگون شده هر بلبلی دل خون شده مظلوم حسینم… دور حرم دویده امصفا و مروه دیده امهیچ کجابرای منکرب و بلا نمی شود…...

شکر خدا که بال و پری داده ای مرانام و نشان معتبری داده ای مرا من یک گدای بی سر و پا بودم و شمایک آبروی مختصری داده ای مرا اصلا گدا خجالتی اش هیچ خوب نیستشکر خدا شما جگری داده ای مرا نان و نوای من همه از روضه شماستاز عشق ، قلب شعله وری داده ای مرا امسال هم که هیئت تان پا گرفته استشکر خدا که چشم تری داده ای مرا من آمدم که گریه کن غربت ات شومدر گوش جان من خبری داده ای مرا ای روی نیزه رفته به جان خودت قسمدر روضه مژده سفری داده ای مرا ذاکر گریز زد به لب چوب خورده اتشکر خدا که گوش کری داده ای مرا من طاقتم کجاست که گودال می بری؟اصلا خدا ، عجب جگری داده ای مرا...